Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeven papieren roebels (/ 3.50), en 's anderen daags bevond men.

zich op pruissisch grondgebied!

Na maandenlange omzwervingen in den vreemde, na een langdurig verblijf op de grenzen van Azie, na de grootste ellende doorgestaan en den dood onder alle vormen voor oogen gehad te hebben, had menigeen het uiterlijke en den ernst eens grijsaards, zekere ongevoeligheid voor gewone indrukken verkregen; maar van met één was het gevoel zóó verstompt, dat hem het hart niet hoorbaar sloeg op hetj oogenblik waarop het russisch geleide aftrok, op het oogenblik dat hij vrij was! Diep doordrongen van dankbaarheid van tot de weinigen te behooren die het vaderland zouden terugzien, wenschte men elkander geluk, wischte men een traan van vreugde uit het oog, omarmde men elkander, zong en danste men

van opgewondenheid.

En nu, opgestapt; den weg op naar Königsberg! Daar resideert

een nederlandsch commissaris, aan wien men zich zal wenden om

verder te komen.

Maar Königsberg lag nog ver weg; en na twee marschdagen te Schippenbeil, een dorp aan de Alle, aankomende, bleek het dat de laatste penning verteerd was. Bij gebrek aan geld om te voet te reizen, vond Krieger het rationeel om een rijtuig te huren. Zoo gezegd, zoo gedaan; een paar uur later hield een wagen voor een der eerste logementen van Königsberg op, en stapten de luitenants Krieger, van de Poel, van Zuylen van Nyevelt en Bulow er uit. De eetzaal binnentredende, vond men een twintigtal personen aangezeten. Wat was natuurlijker dan dat zij, die sedert maanden geen fatsoenlijk maal genoten hadden, zonder aarzelen plaats namen; dat zij na de soep, evenals de andere gasten, een flesch wijn bestelden; en wat was lomper dan het gedrag van den voerman, die, te vergeefs op zijn vijf thalers wachtende, een bediende naar binnen zond om zijn loon te vragen! Nu was Krieger wel verplicht op

Sluiten