Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De vijand wijkt. Drie bentings zijn genomen. Halt nu! Gaat men op deze wijze voort, zonder twijfel zullen alle volgende bentings in onze handen vallen, maar de vijand zal ontkomen. Halt dus!

Aan het hoofd van honderd jagers maakt Krieger thans eene wending rechts en daalt in de vlakte af, met het doel de Padries van den weg naar de kampongs af te snijden en in den rug te bestoken, terwijl Prawiro Dirdjo met de hoofdmacht langzaam voorwaarts gaande, hen uit de linie verdrijft.

Men heeft evenwel met een stoutmoedigen vijand te doen; want nauwelijks is Krieger uit het gezicht, of de Padries staan weder pal, verzamelen zich opnieuw en trachten de verloren bentings te hernemen. Die onverwachte offensieve beweging verrast Prawiro Dirdjo een oogenblik; hij herstelt zich echter spoedig en houdt zijn tegenpartij door geweervuur in bedwang. Eerst toen de Padries vernemen dat reeds drie hunner kampongs in Kriegers bezit zijn, geven zij de verdediging der linie op. Tegen één uur na den middag wordt het laatste schot op den vluchtenden vijand gelost; tegen één uur is ook de linie van Koriri genomen!

Den verlaten kampong Bengsah, gelegen in het midden der schilderachtige vallei, die aan alle zijden door hooge bergen is ingesloten, heeft Krieger tot bivak gekozen. Sedert twee ure van den vorigen' nacht is men ter been geweest, de behoefte aan rust algemeen. Nu de vijand verslagen is, belooft de rust dubbel aangenaam te zijn; thans is evenwel de bedrijvigheid nog groot.

Ziet! in gindsch gebouw, in den ruimen mesdijd, worden de gewonden voorzichtig neergelegd, gelaafd en verbonden. Er zijn er veel, meer dan veertig! verscheidene met diepe, gevaarlijke wonden, maar allen met den glimlach op het bleeke gelaat. De ruwe, maar welgemeende woorden hunner makkers worden met geen enkelen klaagtoon beantwoord. Daarnaast, in de woning van den priester,

Sluiten