Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarlijk, de toestand is nog kritieker geworden! Vóór zich een wild begroeide berg, wemelend van krijgslieden; achter zich en op de flanken een talrijke vijand, die op nieuw moed schept en weder opdringt; daarboven de weg onbegaanbaar door diepe kuilen en omgekapte boomen. Hoe zich hier door te werken? — Krieger heeft het middel gevonden.

„De bagage wegwerpen, de paarden loslaten!' gelast hij. De bedienden gehoorzamen gaarne en jagen de paarden het rijstveld in.

En evenals de ontwapende jager, door den koning der woestijn vervolgd, somwijlen zijn leven redt door het wegwerpen van een kleedingstuk, waarop het verscheurend gedierte zijn woede koelt, dankt ook Krieger het behoud der kolonne aan dien maatregel. Want ook hier werpen de woedende vervolgers zich op de bagage en staken de vervolging om elkander den buit te betwisten en de paarden te vangen, die, telkens opgeschrikt, over de galangans springen en een tijd lang hunne vervolgers ontwijken.

Onderwijl baant de kolonne zich een weg door de wildernis, om de versperring heen. Zoodra Krieger met eenige jagers aan gene zijde is gekomen, formeert hij opnieuw een voorwacht, samengesteld uit een onderofficier, vijftien jagers en drie hoornblazers. Den onderofficier beveelt hij met zijn manschappen en tirailleur den berg op te gaan, een hoornblazer op eiken vleugel en een in het midden. Door bosch en struiken gedekt, moet hij trachten zich zoolang mogelijk aan het oog des vijands te onttrekken; nadert hij echter den top, dan zal hij het vuur openen en zonder ophouden den stormmarsch laten blazen.

Inmiddels heeft de geheele kolonne zich achter de versperring verzameld en volgt nu het voetspoor der voorwacht. In het bosch vindt men de gruwelijk verminkte lijken der beide slachtoffers van Abdelkader's patrouille; het is maar al te duidelijk welk lot hem treft, die het ongeluk heeft in 's vijands handen te vallen. Als het

Sluiten