Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En zonder een oogenblik te verliezen, drijft de menschlievende jager een kogel door de blonde lokken van zijn besten kameraad! Hij heeft nog even den tijd om het ontzielde lichaam in het ravijn te rollen en de achtervvacht in te halen.

Iets later op den dag heeft een dergelijk hartroerend tooneel plaats met een anderen jager. Na lang weêrstand geboden te hebben aan zijn smeeken om den dood, bewijst men hem eindelijk die vriendendienst!

De gang der kolonne begint te gelijken op een optocht van ter dood veroordeelden die, de een vóór de andere na, op weg naar het graf den laatsten adem uitblazen. Tot nu toe is het althans twijfelachtig of er iemand zal te recht komen; de vervolging blijft even hardnekkig, en de krachten nemen zichtbaar af. Een wonder is het, dat nog geen der officieren werd gewond; zij stellen zich toch het meest bloot. Alleen Krieger is eenmaal door een steen aan de heup getroffen, maar hoe pijnlijk ook gekneusd, kan hij zich toch vrij blijven bewegen.

Doch daar zijgt de luitenant-adjudant Perk van Lith ineen. Heeft een kogel hem het hart doorboord? Neen, erger dan dat! Ten gevolge der langdurige overspanning is hij door een flauwte overvallen. Nu ligt hij bewusteloos ter aarde, en als hij straks de oogen vveêr opent, zal het zijn om het blinkend staal te zien flikkeren, waarmede de wreede vijand zijn lichaam in stukken houwt.

Hem opnemen en dragen ? God! hoe gaarne zou Krieger het gelasten! Maar m&g hij het doen? Mag hij onderscheid maken? Neen!... Voorwaarts!

En de jagers, die zich even gaarne willen opofferen voor den officier die steeds getoond heeft alles voor hèn over te hebben, zij verwachten de order om den luitenant-adjudant op te nemen, maar die order komt niet!

Voor Krieger is de beproeving zwaar, ongelooflijk zwaar, maar neen.,. Voorwaarts!

Sluiten