Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Verdómme.... dat is toch anders dan Koentji I.... Nou, mensche.... ik geloof.... we motte opstappe...."

De stoomfluit loeide het eerste signaal. Kostman en de Versteegh's waren de eenige passagiers voor Deli. Ze zochten hun kleine bagage bij elkaar. De ruirnkoffers werden met de lading voor Sumatra op groote platte schuiten naar de haven gebracht....

Ze namen afscheid van de andere passagiers en gingen de loopplank af, over op het kleine stoombootje, dat hen naar de kust zou brengen.

De zon scheen met een onbarmhartigen gloed, die op het water bleef liggen. Een walm van smeerolie hing over het kleine dek, waar alles gloeiend warm was wat je aanpakte: de stoelen, de banken, de verschansing....

Tweemaal dreunde de stoomfluit van het mailschip. Nerveus en schel gilde die van de Janssen ten antwoord. Toen, met haastig werken van de machine, keerde zich de kustboot af van den geweldig grooten scheepsromp en koos zijn weg door de gladde, gloeiende zee.

„Nou, daar gaan wel" zei Kostman, boog zich nog eens om naar het mailschip. fcjMBfe

„Nou is het betoel gedaan 1...."

Gedrukt keken ook Marian en Frank terug. Ze zagen het groote schip langzaam in beweging komen. Een zware, zwarte rookpluim drong zich uit de pijp, bleef in de beweginglooze lucht staan als een lange rechte, vuile streep. En nóg een keer dreunde de stoomfluit een langgerekten afscheidsgroet....

Marian zocht even Franks hand. Ze keken elkaar aan en wisten in dien eenen blik, van elkaar: het éventjes stokken van hun bloed.... het realiseeren: nü komt het nieuwe leven, het nieuwe landl Tot nu toe, was het alleen maar een reisl

Maar nü begint het écht! En hóe zal het zijn? Wat zal

het vreemde land hun geven?....

En hoe vèr is het oude land.... het oude thuis!....

Marian voelde heet de tranen in haar oogen springen. Ook Frank kneep zijn bppen op elkaar. Vaag, door hun gedachten heen, die zoo ver terug gingen, hoorden ze het gesprek der anderen. Tabaksprijzen.... Vreemde namen...

Daden van geweld en onbeheerschtheid Alles zoo

vreemd aan het leven, dat zij tot nu toe geleefd hadden. En inplaats van de saamhoorigheid, die er geweest was, zooeven

Sluiten