Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik weet het momenteel niet," zei John, „de assistenten worden nog al eens overgeplaatst en ik kom niet zoo vaak in de buurt van Randjah.... Het is een heel eind van Toemboek Tinggih en we hebben zwaar werk daar."

„En nu hebt u voor óns dat heele eind moeten rijden," vulde Marian aan.

„O, dat heb ik graag gedaan," verklaarde John, „u bent de eerste vrouw van onze estate en wij arme, van alle gezelligheid verstoken vrijgezellen vinden het wat leuk als er een vrouw komt om zich ons lot een beetje aan te trekken."

Weer was er die halve weemoed in zijn stem. Marian keek hem even onderzoekend aan.

„Een prettig gezicht," dacht ze, „niet knap, maar prettig om op te kijken...."

Frank keek met belangstelling om zich heen. De grootschheid van opzet imponeerde hem. De geweldige uitgestrektheden van deze rubberaanplanten.... De pijnlijke preciesheid, waarmee de boomen in rijen geplant waren, waarmee de stokken naast de boomen gezet waren. Hij zag, dat elke van deze duizenden en duizenden boomen zijn eigen nummer droeg; zijn eigen merkteekens....

Toen, ineens, draaide de auto een smallen steenigen weg in, die zich afboog van den grooten gouvernementsweg.

,,Dit zijn maleische rubbertuinen," wees John.

„Wat een verschil!" merkte Frank op. „Hoe komt dat?"

John baalde zijn schouders op.

„Ze zijn nu eenmaal te lui om iets góed te doen.... beginnen iets en laten het dan weer verwaarloozen.... Direct zijn we aan de pont... .er is nog geen brug over de rivier."

Verwonderd zagen Frank en Marian het gedoe met de pont

„Zoo Pa Karmo, ben je er vandaag...."

„Saja toewan . en er is wat meer stroom ook .... in

de bergen heeft het al geregend...."

„U hoeft niet bang te zijn," stelde John Marian gerust.... „het is wel een primitieve inrichting, maar het loopt altijd goed af.... Die kerels zijn erg handig...."

„Ik ben niet bang," zei Marian.... „ik vind het zelfs wel een beetje avontuurlijk...."

„Avontuurlijk...." dacht John en herinnerde zich al de keeren, dat hij geïrriteerd van ongeduld bijna niet wachten kon, dat de overtocht volbracht zou zijn....

Sluiten