Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dokter heeft Toemboek Tinggih al opgebeld en aan

mijnheer van der Meulen gevraagd om het aan uw man te laten weten."

„Zou mijn man vandaag kunnen komen denkt u

zuster ?"

Er was een verlangende blik in haar oogen.

denka'keker'"meVr°UW natuurlijk komt hij. Vanmiddag

Terwijl ze sprak ruimde de zuster vlug de instrumenten

weg. Ze had nog veel te doen De patiënt op kamer twee,

dat zou wel dysenterie worden dan de twee inlandsche

vrouwen, die in het inlandsen hospitaal lagen te bevallen

daar moest ze ook nog even kijken Ze haalde het horloge

uit den zak van haar schort, keek er haastig, onder het werken door, op. De kok moest ook nog het menu voor vandaag weten en die stomme nieuwe baboe had natuurlijk weer alle bakjes en kommetjes in de verkeerde badkamer gezet. Je stond bier ook maar voor alles: de verpleging, het huishouden en de verzorging van het europeesche hospitaal.

„Nou, mevrouw, doet u maar een dutje. Straks kom ik nog wel eens kijken."

Weg was ze. Over den gecementeerden overloop langs de rij ziekenkamers hoorde Marian haar hakken kletteren.

Marian keek om zich heen, in de kale hospitaalkamer. Grove steenen muren, halverhoogte bestreken met een dof groene kalk. Daarboven wit. De grijze cementvloer rook Ür6? *^ar yso1"06 ramen ^ één kant van de kamer moesten dicht blijven. Aan dien kant was een smalle tuinstrook, die de bijgebouwen van het hoofdgebouw scheidde. Daar was ook de keuken, maar die was zoo gebouwd dat de chineesche kok, die er stond te koken, precies in je bed keek, als de ramen open waren. Het was ook beter, met het oog op de etenslucht, dat zij gesloten bleven.

Marian had haar handen slap naast zich liggen. Witte handen met blauwe aderen, helder geteekend. Het kindje was stil. Bobbiel Haar jongenl Dus tóch een jongen, waar ze allebei zóó op gehoopt hadden 1

En zóó was het, als een kindje geboren werd. Het was uit te houden geweest. Het had ook niet lang geduurd, maar een paar uur!

„Verdómd gemakkelijk!" had dokter gezegd, met zijn breeden gullen lach. Ze sloot even haar

Sluiten