Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarom dan jij wel? Ik begrijp dat wel. Alleen.... er moet iets gedaan worden. Laat me nu gaan. Ik ben vanavond weer thuis...."

Renée zag hem gaan. Zag, hoe hij den chauffeur riep en achter in den wagen ging zitten. Zag hem wegrijden

Ze bleef een oogenblik staan.

Hol en stil was het huis om haar heen.

En binnen in haar was het heelemaal stil, zoo stil alsof zelfs haar hart niet meer klopte. Ze kon niet denken.... Ze stond daar maar....

„Kan ik het eten opdoen, of moeten we wachten, tot de toewan terug komt?*

De boy wachtte onderdanig haar orders

Met uiterste krac&tsmspanning dwong ze haar hersens tot actie.

„We hoeven niet te wachten. Je kunt het eten opdoen.'

Ze at, zooals ze anders gegeten zou hebben. Alleen wist ze niet wat ze at. Ze schepte automatisch haar bord vol,

at het automatisch leeg Toen stond ze op en nam een

paar aspirines.

„Ik móet slapen," dacht ze „Bx móet slapen

anders word ik gekl"

Binnen een half uur sliep ze.

Ze sliep tot donkeren avond en werd met barstende hoofdpijn wakker.

's Avonds laat kwam John terug Renée schrok van

zijn afgemat gezicht.

„Pak je koffer met het allernoodigste, Renée dan

breng ik je nu nog naar de Terheide's."

„Naar de Terheide's?...."

Hij veegde, moe, over zijn voorhoofd.

MJa Marian was niet thuis. Ze is in het hospitaal....

Kleine Bobbie schijnt erg ziek vermoedelijk dysenterie.

Frank was erg zenuwachtig.... Bi trof er toevallig

mevrouw «Tetheide, die ook niet wist, dat Marian naar het hospitaal was Mevrouw Terheide scheen iets te vermoeden of te weten In ieder geval, vroeg ze mij

om jou bij haar te brengen Ze was erg tactvol. Br heb

het maar aangenomen. Et hoop, dat je het goed vindt.

Ze zweeg. En hij ging verder:

„Br ben ook even bij bij Ravinsky geweest. We

Sluiten