Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

genomen.... geheel verzoend.... want in haar hart had Marian het tóch altijd een beetje kwalijk: genomen aan Renée, dat ze John al dat verdriet gedaan had.

„Gaat u mee, naar de champagnebar ?"

„Nee ." wees Marian af.... „liever nog geen champagne. ... een kop koffie.... dat graag."

„Mijn hemel.... bent u nog altijd zoo degelijk?" plaagde van Hemert.

„Nog altijd...." gaf ze terug..... „en u.... bent u óndegelijk geworden in die maanden, dat ik u niet gezien heb?"

„Gewéldig óndegelijk," zei hij. En ze wist niet, hóéveel ernst er was bij wat hij zei.

Aan zijn arm hep ze mee naar de koffietent. Het was er vol. De schemerlampen, die in het begin van den avond gebrand hadden, waren gedeeltelijk uitgedraaid en de schemer, die er heerschte, was in bijna duisternis veranderd.

Van Hemert bood Marian een plaatsje op een divan, bestelde de koffie met likeur en nam toen plaats naast haar. Hij keek haar onderzoekend aan, met een uitdagenden glimlach.

„En.... hoe vind u het hier?"

Marian keek rond. Overal op de divans lagen mannen en vrouwen. Gezichten kon ze niet herkennen.... Maar ze zag wél, dat de vrouwen hun rokken tot vér boven de knieën hadden opgetrokken, en dat de mannen haar onbeschaamd over de beenen streken. Heet fluisterende stemmen zeiden ruwe woorden en de Vrouwen lachten er om met een diepen wulpschen lach.... Vlak naast den divan, waar Marian en van Hemert zaten, had een man een vrouw dicht tegen zich aan en zoende haar mond met lange, gulzige zoenen. Toen zij haar hoofd wegtrok, greep hij haar hardhandig bij de schouders, dwong haar achterover, stak zijn hand in haar laag décolleté en ontblootte éen van haar kleine blanke borsten.

„You rascalü...." Rose's stem, die verloren ging in een heeten, hartstochtelijken zoen.

Marian schrok tezaam. Van Hemert lachte.

„Vind u het erg?...."

„Br.... ik begrijp het niet...." stamelde ze.... „gaat dat hier tegenwoordig zóó?"

Hij stak een sigaret op, deed zijn nerveuze twee, drie halen en doofde haar dan in het aschbakje Onverschillig zei hij:

Sluiten