Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hallo, mijnheer Versteegh u bent op Boekit

Lemboe, .hè?"

„Ja, mijnheer van Hemert "

Van Hemert nam zijn hand weg, stak die in zijn zak.

„Onder van Laer dus...."

„Ja."

„Zóó. Hm! Dat is zeker wel prettig samenwerken U

bent goede vrienden, meen ik."

Frank fronste zijn wenkbrauwen en ook Marian keek even op. Bedoelde van Hemert nu iets met zijn gezegde, of niet?....

Maar van Hemert glimlachte.

„Kijk, daar komt Stevenson!" En zich overbuigend naar Frank, zei hij, amicaal en vertrouwelijk:

„Mr. Stevenson mag u graag, mijnheer Versteegh

Wij zijn zeer tevreden over uw werk En ik geloof, dat

u al een heel eind naar boven bent geschoven op de lijst van promotie een heeleboel collega's gepasseerd hebt "

Frank kleurde....

„Hello!" groette Stevenson, hield allebei zijn handen in zijn zakken, bekeek Marian glimlachend:

„Zóó.... weer terug van verlof.... niet waar?...." En voor zij kon antwoorden, keek hij rond en constateerde:

„Er is nog niet genoeg stemming jullie kijken allemaal

zoo ernstig 1"

Voor zij wisten, wat er gebeurde, was Stevenson op het tooneel geklauterd en riep, met zijn handen als een scheepsroeper voor zijn mond:

„Ladies and gentlemen!! Ladies and

gentlemen!!"

De danszaal stroomde vol. Uit de koffietent, uit de champagnebar stroomden de menschen tezaam. Glimlachend overzag Stevenson deze menigte.

„Speech 1! Speech 111" werd er geroepen.

Hijstak zijn handen weer in de zakken, het nog even zijn oogen gaan over de wachtende menschen. Dan, ineens met zijn lichtenden, charmanten glimlach, zette hij het oude lied in, dat als een tooverdrank op de gemoederen werkte. „Old McDonald had a farm!"

Een luid gejoel daverde op en het refrein donderde door de zaal:

„Hia!! Hia!!! Hol!!!!"

Sluiten