Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat zal zij moeilijk kunnen volhouden in de heete, kale vlakte, die wij nu door moeten en als zij eindehjk haar angst overwonnen heeft, zie ik haar achter mijn draagstoel aankomen te paard met een bontgekleurden pajong boven haar hoofd.

Weer als te voren heeft de stoet zich gevormd, voorop de zes bajonetten, de dragers, deheeren te paard. Ik alleen ben iets achter gekomen, omdat de dragers wat getreuzeld hebben en heb daardoor den langen stoet van draagpaardjes en menschen voor mij — en de twee bruine, bloote ruggen der voorste dragers.

Het woud loopt uit in een schaars begroeid pad en opeens ligt daar voor ons de vlakte i..

De vlakte tusschen Boni en Soppeng .. .

Aan een onafzienbare duinenreeks, doet het mij 't meeste denken, temeer daar er dezen dag een lucht hangt, die aan een Hollandsche herinnert. Blaüw-grijs, met veel zilveren schapenwolkjes. Daaronder is het geel, grauwe zand, van den golvenden heuvelgrond, waar laag groen kreupelhout donkere plekken op maakt, maar het is zoo ver, zoo angstverwekkend groot. Het is alsof alles den adem inhoudt, als wij onzen zwijgenden tocht beginnen en met medelijden zie ik naar de ruggen der dragers, waar lichte zweetdruppels op beginnen te parelen. Naast me stapt regelmatig een fuselier — een echte Hollandsche jongen, die het zich fot taak heeft gesteld bij mijn draagstoel te blijven loopen; vóór mij uit gaat de lange, lange stoet, de bajonetten glinsteren in het licht, de witte hoeden der heeren zijn lichte vlakjes tegen den groen-grijzen achtergrond. Soms leun ik achterover, omsloten door het lichte tentje van den draagstoel, om een oogenblik daarna

Sluiten