Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

MMMIMIIIIIMIMMMMMMIWIIIIIIIIMMIMIIIMIMMIIMMIIMIIIMIIMlmiMI

weten zij niets af. Al het volk kijkt, kijkt, niet alleen naar mij, naar de voor hen vreemde dingen, portretten op een tafel, en een ets, maar vooral naar de groote koperen lamp met de zijden kap. Dat is een wonder! Vooral als ik door Imalo's mond laat vertellen, dat er 's avonds licht in brandt!

De lamp is het eenige wat de onbeweeglijke vorstin met het smalle bruine halsje onder het donkere haar, en de ronde donkere oogen ook de moeite waard vindt. Zij kijkt er tenminste naar en knikt. Ze kraakt van de zijde, als ze zich even beweegt. Het zwarte baadje met zeer lange nauw sluitende mouwen tot aan de ellebogen gesloten door prachtige rood-gouden knoopen die den vorm hebben ongeveer van onze Zeeuwsche, is doortrokken van een goudachtig ruitje — evenzoo de donkerblauwe zijden sarong. Haar patola is geel met witte bloemen. Geel mogen alleen de vorsten hier dragen. Het is een koninklijke kleur en ik denk dat deze Datoe vreemd op zou kijken, als ze eens in „het land Java" kwam en daar geel en groen tot oranje toe zag dragen door de slanke vrouwtjes uit de Kedoe of de Bagalen!

Trouwens de voorname Javaansche vrouwen weten ook prachtige kleuren te kiezen van even groote deftigheid als deze Boegineesche. Niet allen loopen in de schreeuwende papegaaikleureh, die over het algemeen zoo mooi gevonden worden door de Europeanen. Ik voor mij geloof dat de oorspronkelijke smaak van den Oosterling altijd zich neigt naar diepe gloeiende donkere kleuren, die zijn huid als dof goud doet schijnen. Als op Midden-Java en bij de Preanger een vrouw aankomt met een kleurig baadje, waardoor de oogen u zeer doen door teekening zoowel als door kleur,

Sluiten