Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voordeel; maar ook zij vreesden den rijksbestuurder van Bantam. Zij wisten, dat onder den invloed van de Bantamsche gezanten de Jacatraansche regent vrede met de Hollanders gesloten had, en ongetwijfeld ook, dat Van den Broeck, bouwende op den naijver, die er tusschen 'Bantam en Jacatra bestond, de hulp van Rana Mangala had ingeroepen, zeggende, dat »hij niet twijfelde, dat d'Ed. Heer Generaal (Coen), nae syne wedercomste, sulcx ongerecompenseert soude laten".

Zij besloten dus rechtstreeks met de bezetting in onderhandeling te treden. Eerst schoten zij pijlen met brieven daaraan gehecht over de wallen-, maar toen daarop geen antwoord kwam, zond de Engelsche admiraal Thomas Dale op den 29sten Januari een officieelen brief, waarin hij de overgave van het fort eischte , met aanbieding van lijfsbehoud voor de bezetting. De Engelsche Admiraal beweerde met Engelsche openhartigheid, dat hij dien eisch niet deed om den Jacatraanschen vorst in de bezetting van het fort te voorkomen, maar uit medelijden met de Nederlanders. Hij wilde bloedvergieten voorkomen. En dan, het was nog altijd verkieslijker in handen van Christenen zich over te leveren, dan aan Javanen, Mooren en Mahumetisten!

Nog was de krijgsraad over deze aanbiedingen tot geen besluit gekomen, toen andermaal kort achtereen twee brieven van Van den Broeck bij Van Raay aandrongen op het aannemen der gestelde voorwaarden en eindelijk Van den Broeck zelf, gebonden op de batterij gebracht, van daar de bezetting toeriep zich over te geven, zeggende wat Engelschen en Javanen hem gelastten te zeggen. Toen besloot dan de krijgsraad, overwegende den slechten toestand van het huis Mauritius en het gebrek aan kruit, de zwakheid van het garnizoen tegenover de eensgezindheid van Jacatra met de Engelschen

het fort bij verdrag over te geven. Geen aanval werd afgewacht, geen schot werd gelost, lafhartig gaf Van Raay zich over!

Zal hij zich wellicht verontschuldigd hebben met een beroep op den biddenden drang tot overgave van den zwakmoedigen Van den Broeck? Maar stonden de gevallen dan gelijk?

Sluiten