Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door staketsels en palissaden heen. De Jacatranen waren reeds op de vlucht gegaan, doch 3000 Bantammers hadden stand gehouden. Verwoed, als moesten ze enteren, vliegen de Hollanders op hen aan; de Javanen verstuiven als bladeren voor den stormwind; wat weerstand biedt wordt over de kling gejaagd; Jacatra heeft zijn schuld betaald. Muren en bolwerken werden met den grond gelijk gemaakt, dalem noch moskee werd gespaard, het oude Jacatra ging in vlammen op, het had opgehouden te bestaan. Coen had zich gewroken.

En Coen, te avond, zich teruggetrokken hebbende uit zijn omgeving, nam de pen en schreef aan zijne meesters in Nederland, terwijl trotsche zelfvoldoening zijne lippen tot een nauw merkbaren glimlach plooide: >In deeser voege hebben wij die van Bantam uit Jakatra verslagen, voet en dominie in het land van Java bekomen. De eere en reputatie van de Nederlandsche natie zal hierdoor zeer vermeerderen, nu zal elkeen zoeken onzen vriend te zijn! Het fondament van zoo lang gewenscht rendez-vous is nu gelegd, een goed deel van het vruchtbaarste landschap en van de vischrijkste zee van Indië is nu uwe! Ziet en considereert toch wat eene goede courage vermag!

Jacatra had zijn schuld geboet. Maar nog bleven over Bantams rijksbestuurder, Rana Mangala, en ... . de Engelschen.

Sluiten