Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,0, neen, volstrekt niet", zei Lien, „maar ik zat even in gedachten. Ik vergat bijna waar ik was."

„U dacht natuurlijk aan Holland. Ik weet zelf nog zoo goed, hoe ellendig ik me voelde de eerste weken in Indië, en nu ben ik hier al twee jaar en heelemaal ingeburgerd."

„O, maar ik ben niet moedeloos, 't Is alleen in 't begin wat vreemd, daar moet men eerst doorheen," antwoordde Lien.

„Weet u al waar u naar toe gaat?"

„Ja, mijn vriendin heeft Bandoeng gekregen en ik Banka; 't is wèl een heel verschil, vindt u niet?"

„Ja, en vooral met het oog op het kerkelijk leven. Op Banka is niets."

Verrast keek Lien op. Hoe wist hij dat zij dat ook juist het ergste vond.

„Ik zag u verleden Zondag in de kerk maar u kon mij niet zien; ik zat achter u," zei hij ter opheldering, haar verwondering opmerkend.

„Ik wist, toen ik uit Holland ging, dat het hier alles heel anders zou wezen ook in het geestelijke, maar nu ik hier ben, bekruipt me toch de angst, dat het een echt dorre toestand zal bhjken, vooral op een binnenplaats. En wij die gewend waren, in Holland bijna uitsluitend onze kennissen onder geloofsgenoöten te hebben! Maar kom, ik mag niet klagen, 'k Heb het zelf gewild". Zij zuchtte, 't Scheen haar toe dat ze het zwaarder zou hebben, ginds op Banka alleen dan ze 't in Holland had kunnen vermoeden. En weer rees er twijfel in haar ziel op... zou ze straks geen spijt hebben dat ze bij het openbaar onderwijs was gegaan?

„U heeft toch wel een goeden voorraad lectuur meegebracht?" vroeg hij verder „als u 's Zondags of 's avonds alleen is, zal u dat veel afleiding geven."

„Ja, ik heb zelf heel wat boeken bijeen verzameld en mijn vader gaf mij ook nog een paar mooie werken toen ik uit Holland ging."

„Doet u aan muziek." vroeg hij, met zijn oogen naar de piano wijzend.

„Ik ben er een groot liefhebster van, om het te hooren, zelf zing ik graag, en bij voorkeur, als iemand mij begeleidt. Zelf spelen kan ik niet zoo goed. Wij zongen heel dikwijls thuis samen. Dat zal ik nu ook wel erg missen," zei ze, alsof ze hardop dacht.

Sluiten