Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziet zijn moeder huilen en zegt tegen haar: ma, niet huilen, ma moet bidden, net als juffrouw op de school.

Ach! mijn vrouw kan niets zeggen ... zij -huilt nóg meer. Maar Gerard zegt: ma moet bidden, dan maakt de Heer Jezus Gerard beter. Ma moet zeggen: vergeef wat Gerard voor stouts heeft gedaan. De Heer hoort het. —

Weer belette aandoening hem verder te gaan.

Lien voelde zich gelukkig te hooren dat haar werk nü reeds vruchten begon te dragen.

Ze zei: —Hij was een ijverige jongen en zat altijd vol aandacht te luisteren. Ik hoop zoo voor u, dat hij beter wordt. U moet zijn raad maar opvolgen en voor hem bidden. Wij mogen ahes van God vragen, dat weet u ook wel, niet waar? —

— Ach juffrouw, ik al zoo lang niet gebeden. Maar als mijn heve jongen het vraagt, ik moet het doen. Wij zelf ook hever dood als onze Gerard dood gaat. —

Lien was zoo ontroerd door de droefheid van het gebogen, oude mannetje, dat ze geen woord kon spreken. Zij drukte hem de hand en verhet het huis.

Bhjdschap en treurigheid was er in haar, terwijl ze onder het naar huis loopen het gesprek overdacht.

Als het kind eens stierf, wat een slag moest het wezen voor die ouders. Maar als hij werd weggenomen, hoe heerhjk dat het kind de roepstem had gehoord ... dat hij gebeden had in het vaste, ontroerende geloof, waarvan Jezus zeide: indien ge niet wordt als een van deze kleinen, gij kunt het Koninkrijk Gods niet zien.

Toen zij op haar kamer kwam, zette ze zich dadehjk om een brief aan Vredenburg te schrijven. Onder den indruk van wat ze juist had doorleefd, vulden de blaadjes zich het een na het ander vloog haar pen over het papier ...

Vredenburg zat voor zijn bureau. Diep gebogen over stapels stukken . j. bergen werk wachtten hem nog.

Wel was de nieuwe ondervoorzitter gekomen en had hem fhnk geholpen, maar dagehjks werd er weer nieuw werk bijgevoegd. Jö

Dien avond had hij een brief van Lien ontvangen.

Bonnema, Over de Grenzen.

Sluiten