Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ik mag u echter niet langer ophouden ... ik dank u voor uw vriendelijke ontvangst. —

Ze stond op — Als ik weer eens zoo'n behoefte heb om met iemand te praten, mag ik dan nog eens bij u aankomen? — vroeg ze.

— Zeker, doet u dat gerust. — 1 .''jjV

— Het viel Lien op hoe vermoeid ze er uitzag en hoe hopeloos treurig haar oogen stonden. — Als u lust heeft Zondagsmorgens te komen bij het lezen, dan is u welkom, — voegde Lien er aan toe.

— Later wellicht — zei juffrouw van Maas — ik vind het heel hef van u, maar als u ahes wist, zou u zelf zeggen dat ik beter deed niet te komen. —

Lien zweeg hierop en ging haar voor naar de voorgalerij — wandelde de oprijlaan met haar af tot aan den uitgang, waar ze afscheid nam, met een hartelijken handdruk.

Toen ze terug hep naar het huis voelde ze innig medehjden in haar hart opkomen voor het meisje.

Ze vond haar niet sympathiek, maar werd toch met echte deernis tot haar aangetrokken.

Dat ze nog veel meer had kunnen zeggen was zeker voor Lien. Ze verborg iets dat haar neerdrukte en bezwaarde.

Toch had ze er niet op wihen aandringen het haar te vertehen.

Misschien zou ze, als ze haar wat beter kende later daartoe eens gelegenhèid vinden. Hoe wonderlijk hep ahes samen.

Juièjt nu zij zich moedeloos en ingezonken had gevoeld was eerst Brandt op hun weg gekomen en zouden ze waarschijnhjk een prettigen vriend aan hem kunnen krijgen. Nu weer dit meisje, dat haar raad en steun kwam vragen ... want ze twijfelde er niet aan of ze zou haar nog wel eens noodig kunnen hebben.

Wim zou het zeker goed keuren dat ze voor Brandt en juffrouw van Maas beiden hun huis open stelden.

In een klein gezellig kringetje zou ze haar nu en dan eens noodigen — wie weet zou de invloed van een anderen geest gunstig werken op de stugheid en hardheid van het meisje.

Misschien ook hield ze van muziek en kon dat helpen haar wat vroohjker te stemmen.

Toen Lien in de binnengalerij terug kwam bleef ze staan .. . voor de zooveelste maal getroffen door het gezellige van het interieur. Hoe rustig en prettig was 't hier in het koele, groote ver-

Sluiten