is toegevoegd aan je favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weerhouden, legde ze haar ooren Daar achteren, schopte een paar maal allerwonderlijkst met de achterbeenen en vloog een hoek om, het rijtuigje op twee wielen achter zich aauzwaaiend.

„Allyn," zei Teddy ernstig, toen ze op dezelfde onveilige manier een tweeden hoek waren omgeslagen, „nu moet je eens heel goed naar me luisteren en precies doen wat ik zeg." Haar gezicht was krijtwit, maar ze wist haar stem nog in bedwang te houden. „Klim voorzichtig over den rug heen, houd je stevig vast en laat je dan, zoodra ik 't zeg, zachtjes op den grond rollen."

„Dat wil ik niet," pruilde het kind. „Ik wil rijden."

„Maar je moet, of ik neem je nooit weer mee. Als je ongehoorzaam bent, wordt je er straks uitgegooid en dat doet pijn."

„Maar als ik er me van af laat vallen, doet het ook pijn," voerde het kind aan.

„Heelemaal niet." Teddy beschuldigde zichzelf van een krassen leugen, maar ze was alle macht over het paard kwijt en het scheen haar de eenige manier waarop haar broertje kon gered worden. „Kom, wees nu een flinke jongen! 't Lijkt wel, of je heelemaal niet meer klimmen kunt!"

Dit beroep op zijn eerzucht bleef gelukkig niet zonder uitwerking.