is toegevoegd aan je favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hand vattende. „'t Heeft het rijtuig vernield, mijn liefste paard bedorven, Allyn bezeerd en ons allemaal van streek gebracht."

„En hoe is 't met Teddy?"

„Erg geschrikt en onder een hoedje te vangen. Haar kwetsuren beteekenen niet veel, maar ze heeft een gevoelige straf gehad en zal niet licht weer zooiets wagen. Ik heb haar eens flink de les gelezen terwijl ik haar verbond, en ze weet dat ik meen wat ik zeg. 't Is een wonder, dat de beide kinderen er het leven afbrachten ; Allyn is al weer heelemaal op dreef en met Teddy zal het ook niet lang duren. Ze zal morgen wel zoo stijf zijn als een hout, maar dat mag ze er wel van hebben."

„Arme meid!" zei zijn vrouw glimlachend.

„Heb liever medelijden met mij of'met je zelf," antwoordde de dokter. „Je zult weldenken dat ik je onder een bandelooze troep wilden gebracht heb. Ik voel me vandaag als Job; de eene misère volgt op de andere, 'k Zou het paard nooit aan Teddy hebben overgelaten, als die juffrouw Hulbert niet juist naar mij toe was gekomen om over Phebe te klagen."

„Wat is er dan nu weer met Phebe gebeurd ?'" Tegen wil en dank moest mevrouw M'Alister lachen.