is toegevoegd aan je favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de ze ongeveer niets anders dan het klink-klink der hamers, het eigenaardig geluid der drilboren, het doffe gerommel van de met steenen volgeladen groote tonnen, die op planken over de rots werden gerold, en het gedonder als de steenmassa uiteenbarstte. Toen deze periode voorbij was, klonk het gehamer en geschaaf der timmerlui er vergelijkenderwijs als welluidende muziek bij.

Kleine Allyn alleen genoot van de algemeene verwarring en rommel, en van het oogenblik af waarop de eerste schop in den grond werd gezet, tot aan dat waarop de laatste spijker in het hout ging, kou men hem altijd daar vinden, waar de herrie het grootst was. Hoe dikwijls de werklui hem ook oppakten en in huis brachten, geen vijf minuten later liep hij hen weer voor de voeten, een even groot deel ontvangende van hun grappen en verwenschingen als van de lekkerste hapjes uit hun schaftketeltjes.

„Allyn," zei Hope nadrukkelijk, toen ze hem met zijn neus bij een juist aangestoken lont ontdekte, „je mag daar niet zoo dicht bij komen, dat weet je heel goed. Heb je me verstaan ?"

„Jawel," zei de kleine boosdoener, „ik versta 't wel, maar ik vin het zoo instersant."