is toegevoegd aan uw favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hoe meen je?" vroeg hij, terwijl zijn oogen bleven rusten op haar frisch, jong gezicht, en zij met een droomerige en peinzende uitdrukking den langen rozenhouten staf in haar hand bekeek.

„Misschien is het egoistisch," zei ze flauw glimlachend, „maar ik denk dat ik, als je net zoo sterk en gezond was geweest als andere jongens, je nu niet half zoo goed gekend zou hebben. Wil je gelooven dat ik soms zou wenschen iets groots voor je te kunnen doen om je te toonen dat ik niet alleen een vriend ben in woorden."

Hij moest lachen om het vuur waarmee ze sprak, weinig vermoedende hoegauw haar betuiging op de proef zou worden gesteld.

„Ik hoop dat het niet noodig zal wezen, Ted, maar ik weet zeker dat, als ik ooit in moeilijkheden zou zitten, jij meer eerder dan iemand anders zou trachten uit te halen."

Den volgenden morgen bereikte hen goed nieuws; Mevrouw M'Aiister schreef dat ze haar broer bezocht had en de beterschap al was ingetreden. De koortsaanval was verontrustend geweest, maar Archies krachtig jong gestel had de ziekte met gunstig gevolg doorstaan, en hoogstwaarschijnlijk zou hij nu wel gauw weer opknappen.