is toegevoegd aan uw favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En denkt u dan dat hij dat in het hooi gegooid heeft?"

„Bij ongeluk in laten vallen misschien ; ik weet niet hoe. 't Gebeurde natuurlijk ondoordacht, uit onvoorzichtigheid, en toen ik den eersten keer met hem sprak, wist hij 't waarschijnlijk zelf niet eens. Ik zou hem het ongeluk vergeven hebben, maar dat hij bleef ontkennen toen ik hem het fleschje liet zien, en hij loog om zich er uit te redden —" dr. M'Alister hield bewogen op.

Bij het schijnbaar zoo vernietigend bewijs was Teddy op een stoel neergevallen.

Nu sprong ze weer op.

„Ik geloof het toch niet, fleschje of geen fleschje!" riep ze heftig, „'t Is min en wreed en schandelijk om er Will van te beschuldigen, en ik zal altijd blijven ontkennen dat hij 't gedaan heeft, tot hij 't zelf zegt. Ik had nooit gedacht, Vader, dat u een gast in uw huis zoo zou behandelen! Voor mijn part mag u hem allemaal den rug toekeeren, maar ik blijf zijn partij kiezen." Een nadrukkelijk hoofdknikje zette haar woorden kracht bij ; toen barstte ze in een vloed van tranen los en vloog de deur uit naar Will.

Ze vond hem op zijn kamer met een boek in de hand uit het raam starende. Hij zag er