is toegevoegd aan je favorieten.

Teddy's boek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze het huis bereikten, op de hoogte gesteld zouden zijn. 't Was haar echter onmogelijk uit haar moeders houding op te maken wat deze van 't geval dacht. Ze begroette Will even hartelijk als altijd toen hij tegen 't avondeten beneden kwam en haalde hem telkens in 't gesprek. Zoodra de maaltijd afgeloopen was, verdween de arme zondebok naar zijn kamer en even later tikte de doktersvrouw aan de deur.

„Binnen!" riep hij, denkende dat het Teddyzou zijn.

Mevrouw M'Alister kwam binnen en ging naast hem zitten.

„Will," begon ze vriendelijk, „tracht eens voor een oogenblik te denken dat ik je eigen moeder ben en vertel me er eens alles van.-'

Hij keek op, en iets in de uitdrukking van zijn oogen deed haar aan een gejaagd hert denken.

„Er is niets te vertellen."

„Kom, er is stellig een heeleboel te vertellen," drong ze glimlachend aan. Met schrik merkte ze de verandering in Will op: zijn bleek, betrokken gezicht en lustelooze houding.

„De dokter heeft het u toch zeker wel verteld V"