is toegevoegd aan uw favorieten.

Proza, 1837-1845

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat liet met de jonge jufvrouwen wel schikken zou. „De jongste had zoo veel van hare lieve mevrouw!"

Twee, drie, vier jaren had het thans reeds geschikt, maar waarlijk niet ten gevolge van Anne's ijver! Een huisknecht te houden, had haar fatsoenlijker toegeschenen, dan een" oppasser te hebben, en hun oppasser was aangenomen tot huisknecht in liverei — het was het merkwaardigste feit van haar bestuur geweest voor het overige, ja, voor het overige, wist Cieesje immers welken gang alles gaan moest, en Doortje kwam zoo aardig aan! Anne herinnerde het zich: Anne herinnerde zich meer dan dat veelvuldige verzuim, en juist het nog onverklaarde wroegde haar innigst. Als ge meent, «lat die kwelling des gewetens ontstond uit het vroeger geschetst en gelaakt verlangen, 0111 door haar spel te schitteren, dan bedriegt gij u; — de lof der vaardigheid, haren stouten vingeren bedeeld; de verbazing over het moeijelijke der grepen, haar gelukt; het gedurige: „mooi!" en nog eens: ,111001'. hadden weldra haren weerzin opgewekt: - we zeiden reeds, dat Graevestein weinig gasten zag, en onder deze had niemand haar bijzonder geboeid. Wat was het dan, hetgeen haar den troost vergalde, dat zij sedert echter zoo gewillig, zoo gaarne, iederen avond de sluimerende snaren had gewekt, als haar vader zich neerzette bij het staartstuk, het hoofd in de handpalm geleund; uren van weelde, waarin zi| hem verdiept had aanschouwd in de scheppingen des toondichters, tot hij op de ruischende wieken van dezen de wereld der droomen was ingevoerd? Wat het was? Wereld der droomen, ontviel ons daar. Ach, de zeventien-, achttien-, negentienjarige speelde niet enkel voor haren vader, speelde gaarne voor zich zelve, speelde liefst alleen! En hoe dikwijls was onder het fantaiseren, waarin zij uitmuntte, niet de wensch bij haar opgerezen, dat haar de

magt bedeeld ware, dien vloed van melodij te genieten, zonder

5

Proza J.