is toegevoegd aan uw favorieten.

Proza, 1837-1845

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet; ik houde u uwe laauwheid, uwe laagheid, — vergeef mij, vader! ik houde u alles ten goede, want in uwe jeugd wisselden de staatslièn van kleur als van hemd, want de eeden volgden elkander op bij den dag..."

,In mijne jeugd, jongeheer! vermaakte men zich wat meer dan tegenwoordig; in mijne jeugd deed men, als men de wereld gezien had, eene goede partij.1 —

,Vader!" zwoer Hendrik, „ik. die mij zeiven al verfoei om ons solliciteer-systeem, ik zal mij ten minste er voor wachten, die gruwelen de kroon op te zetten, door eene vrouw te nemen om haar geld.-'

„Ik wenschte, dat Willet hier ware,'' dacht Van Oudenhove, in zich zeiven, terwijl hij zijnen zoon met groote schreden de kamer op en neêr zag gaan; „er mag bij zulk een monomaan niets worden verzuimd."

„God beware er mij voor!" vervolgde de zoon, zijner overtuiging lucht gevende, terwijl hij zich op de regterleuning van zijnen armstoel kruiselings neerzette. „God doe mij het duidelijk worden wat ik doen kan. wat ik doen mag, om mij van den last, die mij verlamt, te bevrijden! Ware ik alleen in de wereld, ik zoude mijne behoeften weten te regelen naar mijne verdiensten; het is de hoeksteen der onafhankelijkheid! Het mogt me goed, het mogt me slecht gaan, in alle omstandigheden zou ik mij zeiven de getuigenis mogen geven, mij gedragen te hebben als een man; als een man, die om lief noch leed huichelt, maar zoo veel in hem was, liet zijne bijdroeg, tot vooruitgang van zich zeiven en zijnen tijd !"

„.longenlief, je delireert!" zeide Van Oudenhove.

„Vader," vroeg Hendrik, terwijl hij zich voor hem plaatste en het beven zijner stem zijne aandoening verried, „vader, de menschen zeggen, dat u mijne moeder om haar geld heeft getrouwd ! antwoord mij, niet op die vraag, want ge blijft mijn