is toegevoegd aan uw favorieten.

Proza, 1837-1845

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

werpen, om zich dien tusschentijd ten nutte te maken, ten nutte in dubbel opzigt, studerende en winnende; dat liurdacli haar ook zulk een droevig tafereel van dat lesgeven had geschetst! Ach, zij mogt zich niet ('éne vriendin toekennen, met welke zij kon raadplegen; Louise Ovens, zij had het ervaren, Louise had geen hart

„En had zij zelve er een?" vroeg zij zich, want op den ochtend des dags, voor het groote diné bestemd, op het oogenblik, waarin wij onze kennis met haar vernieuwen, zat zij op de charme van de plaats, met een' brief van Doortje in hare hand, en had hem nog niet geopend, hoezeer Willem Ovens haar dien reeds vóór een kwartier had gegeven. „En had zij zelve een hart voor hare zuster?" vroeg zij zich. want ofschoon Willem haar opgetogen vertelde, dat Doortje er den vorigen dag, toen hij het episteltje was gaan halen, allerliefst had uitgezien, liet was toch onverschillig, onvergeeflijk onverschillig van haar, dien nog niet te hebben geopend, waar zij hem ongestoord, waar zij hem alleen lezen kon.

Zij brak den brief open, en zij las:

„Lieve Anne!

„Wat ben ik gelukkig geweest met uw briefje; wat doet het mij een pleizier, dat lïloemendaal u zoo goed bevalt! liet moet er heel mooi wezen; de lieer W. O. heeft er Nicht veel van verteld. Hij was zoo beleefd ons uw billet zelf te komen brengen, en verzocht mij, het dadelijk eens in te zien, of er ook commissiën in waren, die hij, wéér naar buiten gaande, meenemen kon."

Anne staakte een oogenblik de lektuur. — „Ik had Willem op zijne vraag toch gezegd," mijmerde ze „dat er geene