is toegevoegd aan je favorieten.

Proza, 1837-1845

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Weinigen toch getroosten zich, — zoo als ik liet mij tweemaal in mijn leven ileed, — wanneer zij den volgenden 11101sren aan deze of gene vermaardheid zullen worden voorgesteld, des nachts geen oog to luiken, 0111 hunne schriften ten minste meer dan bij naam te kennen. Ik zoude er u kunnen aanwijzen, die juister noch fijner zijn in hunne pligtplegingen van dien aard dan zekere fransche hertogin lieeten mogt, welke Chateaubriand verzekerde, dat zij z ij n e n Róbinson (.'rum? met het grootste belang gelezen had en hem geluk wenschte met de oorspronkelijke figuur, dien hij in Vrijdag ten tooneele had gevoerd.

Maar ik mag u niet langer liet beloofde ontbijt-tooneel onthouden; Saint-Estève, de dichter en romanschrijver, des Houseaux, de schilder, en Dutillet, de boekhandelaar, zijn opgetreden — Oscar heeft Bernardet verzocht, Edmond de Varennes aan die genieën voor te stellen, terwijl hij zich om eenige toebereidselen tot het déjeuner te maken, verwijdert; hoe aardig somt de geneesheer hunne onderscheiden verdiensten op, in zijn binnenste Oscar verwenschende, die hem nog niet gezegd hoeft, hoe onze held heet:

bernardet (Innq* Edmond heeni/ciande, dien bij de hand nemende 111 hem Dutillet aanwjzmde),

Mr. Dutillet, de boekhandelaar, die al onze vrienden naar de onsterfelijkheid voert, terwijl hij zelf haar het eerst bereikt...

DUTILLET.

Mijn waarde Bernardet!...

BERNARDET.

Wat is natuurlijker? hij, die defi wagen ment, komt liet eerst van allen aan. Mijnheer heeft het gesatineerd papier uitgevonden, de bladen met witte randen van acht duim breedte, de aankondigingen, welke vijftien vierkante voeten ruimte beslaan; hij heeft nu plan er te geven, die grooter dan dertig voeten zullen zijn. (nam- des Rouseaux tredende.1 Onze des Rouseaux, onze groote

-