is toegevoegd aan uw favorieten.

Gevleugelde daden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over de tong ging, volgde bijzonder snel de bruiloft.

0, het geluk van Mevrouw Zwaluw, toen Amélie haar na maanden op het dak, in het oor fluisterde: „Mama — ik hoop moeder te worden...."

„Wat maak je ons blij," snikte mevrouw.

„Ik zal al héél gauw niet meer kunnen vliegen, mama ...

„Dat is niets," sprak mevrouw innig: „de ooievaar zal 't voor jóu doen, kind."

Het werd een zoete tijd van verwachting.

Vrienden, vriendinnen vlogen in en uit, lieve verrassinkjes aandragend voor de luiermand.

Ouwe Chris merkte met 'r stevige handen de honderd luiers en 't kindergoed.

Dat verstond ze. Daar had ze schik in. Dat was en bleef mèt de amsterdamsche lootjes van den go ei en ouwen tijd.

Sinds 't spektakel in de wolken gaande was, kéék ze niet meer naar den Hemel.

Een wurm in de aarde was 'n heilige, zei ze, vergeleken bij de dolle menschen van den tijd.

En toen de jonge moeder weer zoover hersteld was, dat ze 'r eerste tochtje na maanden kon doen, bleef Chris trouw en plechtig op den knolligen jongen passen, die z'n duim bezoog en van god-verzoekende malligheden geen besef had.

De jongen heette Pieter naar z'n grootvader