is toegevoegd aan uw favorieten.

Reinaert de Vos

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelf niet en spaarde. Hij bevuilde ze met zijn pisse waar ze onmachtig te spertelen lagen, bij zooverre dat twee daaraf, die zijn stralend sop in hunne oogjes vingen, stekeblind gebleven zijn. En sedert vond hij het nog erger uit om mij te hoonen. Wij hadden hem zoo verre gekregen dat er een dag was gesteld waar we afgesproken waren om de zake te rechten en waar Reinaert zijn eed zou komen doen en zijn onschuld en zijn boete; maar van zoogauw hij de heilige zaken naderen moest om te zweren, veranderde hij van inzicht en ontglipte naar zijn hol. Heere, velen van die hier rond u vergaderd zijn, weten eraf en zullen het u getuigen: Reinaert heeft mij zoove*l doen lijden, die felle booswicht, dat ik 't u in geen week en zou kunnen opzeggen, ja, ware al 't laken van Gent veranderd in schrijfpapier, 'k en had er niet genoeg om al zijn euveldaden erop te schrijven.

Maar dat late ik onverlet, uitgeweerd de schande die hij mijn vrouw deed onderstaan, dat en mag toch niet achterwege of ongewroken blijven.

Toen Isegrim daarmede ophield, stond er een mager hondeken recht met name Courtois. Het kwam genaderd voorzichtjes tot bij den koning en deed zijn klachte in 't fransch: Hoe 't op zekeren keer, als 't winter was en koud, zoo arm en tenden gerocht en niets meer en bezat tenzij een schamel tuitje worst; en hoe dat Reinaert, de felle dief, het hem geroofd had!...

Maar Tybaert de kater hoorde dat en sprong recht te midden 't perk en in een gramte begon hij:

— Genadige heer, omdat ze nu hooren al die hier zijn, hoe gij Reinaert ongenegen schijnt, zit iedereen op zijn kappe en beschuldigen hem stout en vrank omdat hij zelf hier niet en is om zijn eigen te verweren!