is toegevoegd aan je favorieten.

Reinaert de Vos

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET TWEE EN DERTIGSTE HOOFDSTUK. — HOE REINAERT EEN EERLIJK AFSCHEID NEEMT VAN DEN KONING EN GEREEDSCHAP MAAKT OM TE VERTREKKEN. — —

EEL Reinaerts maagschap en al zijne vrienden die bij die uitsprake tegenwoordig waren, dankten den koning hierom hoogelijk en op hunne bedankingen antwoordde de koning:

— Om uwentwille zou ik veel meer doen

dan ge wel meent: en ik bid u dat gij Reinaert zoudt vermanen dat hij me altijd getrouwe blijve.

— Zeker, sprak vrouw Rukenau, dat zal gebeuren, Heere, wees niet bevreesd. En ware 't dat hij het anders dede, hij en zou van ons geslachte niet zijn. Daarom zou ik hem in dit geval, helpen berooven van al zijne macht en hem openlijk verloochenen.

Reinaert boog den knie en dankte den koning met heusche, schoone woorden:

— Lieve heer, sprak hij, ik en ben zooveel eere niet weerd! Gij zijt te goed voor mij. Als ik verstandig ben, moet ik het mijn heele leven gedachtig zijn en u altijd trouwig blijven, en u altijd zulken voorzienigen raad geven gelijk het aan uwe weerdigheid betaamt. Hierna nam Reinaert afscheid van den koning en met al zijne vrienden verliet hij het hof.