is toegevoegd aan uw favorieten.

Het geloof van den nieuwen mensch

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

één sprekend staaltje van gemaakte onbegrepenheid. Een aandachtige blik om u heen geeft u

O O

andere voorbeelden ten overvloede. Bedroevend is 't te zien, hoe weinig menschen heele menschen durven zijn in hun niet-te-ontkennen twijfel aan oude waarden. Zeer ontwikkelde, zelfs hooggeleerde heeren, tuk op wetenschappelijkheid en objectiviteit, weigeren beslist over een of ander „gevaarlijk" onderwerp na te denken of te spreken — omdat een „fatsoenlijk" mensch zich met zulke kwesties niet bezighoudt: fatsoen móet immers onaantastbaar zijn. Veel van het verwarrend gekrakeel over „princiepen", dat zooveel kostbaren tijd en kostbare gedachtekracht verspilt, is te wijten aan de vrees, een oud, geliefd ideaaltje aan te tasten. Ja, 't komt mij voor, dat het rusteloos jagen naar luidruchtig vermaak, de zelfbedwelming van lawaaierige wuftheid, en zelfs het meelijwekkend angstgeploeter om geld, geld, altijd meer geld, kortom het heele wereldsche geraas, dat tegenwoordig zooveel zenuwlijders kweekt, een vertolking is van de vrees: ik wil de puinen niet zien van 's menschen oude levensidealen, ik wil vooral niet zien, hoe leeg en doodsch 't is in mijn eigen ziel. Meer nog die zieleleegte vreezen de kleinmoedigen dan de ruïnen hunner idealen,