is toegevoegd aan uw favorieten.

De comedie der liefde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar voor jou is het wel geringe kunst

Waar geest ontbreekt, toch geesten te zien rijzen.

Valk (geroerd).

Neen, lach niet, Zwaanhild; 'k hoor wel dat je spot Met tranen in je stem,... o 'k zie het wel.

En meer nog zie 'k; .. . wordt jij vertrapt in 't stof, Gekneed als klei je eigen vrije wezen,

Dan zal er menig knoeier weldra komen Met Jt modelleermes, plomp en dom en ruw.

Gods scheppingswerk zullen zij naapen Om naar hun eigen beeld je te herscheppen,

Veranderd, aangedikt, verkleind, onkenbaar.

En als men je dan zoo ten toon kan stellen Dan juublen zij: „Kijk nu is zij normaal!

Kijk die plastieke rust, als marmer koel!

Bestraald door 't licht van lampen en van kronen Is zij als voor salon-décor geschapen!"

(grijpt hartstochtelijk haar hand).

Maar moet je sterven dan, leef dan eerst nog!

Wees eerst de mijne vrij in Gods natuur;

Nog vroeg genoeg kom je in vergulde kooi;

Daar tiert de dame, maar de vrouw moet kwijnen, En die alleen heb 'k lief. Een ander mag Je dan ééns binnen leiden in zijn huis;

Maar hier, hier is mijn lente opgebloeid,...

Mijn eerste lied ontsproot hier uit mijn ziel.

Hier kreeg ik vleugels;... hier, als jij mij bijstaat, Dat weet ik, Zwaanhild,... hier, hier word ik dichter! Zwaanhilde.

(zacht verwijtend terwijl xij haar hand terugtrekt). O waarom zeg je mij dat alles nu?

Het was zoo mooi elkaar vrij te ontmoeten.

Is 't dan zoo noodig het geluk te steunen Met woorden van belofte, dat 'tniet breekt!

Je hebt gesproken en nu is 't voorbij.

Valk.

Neen, 'k wees je op een doel, spring er nu over.

Mijn trotsche Zwaanhild,... als je 't waagt te springen. Wees dapper, als je moed hebt vrij te zijn!

Zwaanhilde.

Om vrij te zijn ?