is toegevoegd aan je favorieten.

Jeugd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mekaar zeggen, dan doe ik ten minste geen poging om 't goed te doen, want dat loopt toch verkeerd uit; als ik nou zoo de woorden maar zeg, is 't net of ze geschreven staan."

Hij lachte in eens: „Wat ben je toch een éénig meisje! Je staat apart van alle anderen. Maar wat

wou je nou vragen?"

„Of jij me de Mei wilt voorlezen? jij kunt 't zeker

goed."

„Ik lees niet mooi."

„Mooi hoeft ook niet, maar goèd...Toe, doe je 't?"

„Natuurlijk, dolgraag; wanneer dan?"

„Dat kunnen we nog afspreken. As 'k maar weet, dat

je 't doen wilt."

„Ik wil alles, wat jij prettig vindt."

„Poe, da's veel gezegd!" Ze lachte, plagend, haar gezichtje in eens kinderlijk vroolijk met een tintje

behaagzucht in haar oogen.

„Schalk .." zei hij.. „niks te veel, hoor."

„Nou goed dan; dag! 't is tijd voor school."

Ze liep in eens een zijstraatje in, waar een paar meisjes aankwamen; in haar gang was iets lichts, huppelends, zooals ze als kind altijd liep. Ze voelde zich nu zoo gelukkig, kinderlijk uitgelaten, en onder die uitgelatenheid bewaarde ze haar mooie geluk: ze sprak er met niemand over, maar 't straalde toch naai buiten, vervroolijkte alles om haar heen.