is toegevoegd aan uw favorieten.

Jeugd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plomp vierkant met groen trijpen zittingen; de tafel rond, bedekt met een chenille tafelkleed in geel en rood.

Aan den muur een paar dragelijke houtsneden, landschappen; de oleografieën, die Guust er vond, had hij weg laten nemen, hij had er zelf wat affiches opgehangen, een plaat van de Amsterdammer, een paar teekeningen van Caran d'Ache, een waaier met photogralieën en portretten, wat prentbriefkaarten tusschen den spiegel. Ook hing er zijn geliefd boekenrek van thuis, tot brekens toe beladen met boeken. In een hoek, schuins bij 't raam, zijn nieuwe eikenhouten schrijftafel met stoel, dien hij van zijn vader had gekregen toen hij naar Amsterdam ging, op die schrijftafel Leida's portret, te midden van nog eenige meisjeskennissen, om niet dadelijk te laten zien, dat zij zijn meisje was.

Hij zei dat nooit ronduit, maar toch liet hij de lui wel merken, dat hij over dat portret geen pikante, spottende of vieze opmerkingen wou hooren.

Hijzelf lag voor 't raam, in een matten Indischen luierstoel, zijn hoofd werd gestreeld door de zoele voor jaarslucht, als door zachte handen.

Hij las „Over de Bergen" van Björnson; tot nu toe had hij nog weinig van de Noorsche literatuur gelezen, hij wou zich daar nu wat inwerken. Lekker, den heelen middag om te lezen, dan even eten in de restauratie en dan maar weer lezen.

Hij genoot wel van zijn vrijheid, niet meer gecontroleerd door zijn vader; 't was heerlijk, zooveel te kunnen lezen als hij wou, en hij nam dat genot dan ook maar zonder gewetenswroeging, al verwaarloosde