is toegevoegd aan uw favorieten.

Jeugd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Och vader, 'k heb 't nou twee en 'n half jaar geprobeerd, maar werkelijk, ik kan niet, ik kan niet," barstte Guust uit.

„Wat kan je niet?" vroeg Waanders, driftig opspringend van zijn stoel.

„Doorstudeeren in de medicijnen: 't vak trekt me riet an, 't staat me tegen."

„Wel vervloekt!" Waanders smeet het kasboek van de eene lessenaar op de andere. „En daar kom je nou mee an, vlak voor je examen!"

,,'k Heb al examen gedaan."

„En gedropen natuurlijk; geen wonder, als je zulke vervloekte ideeën in je kop hêt, als je ..

„Nee, nee, 'k ben er door."

Waanders liet zich in eens weer op zijn stoel vallen, keek Guust aan, een blijde trek lichtend over zijn gezicht.

„Wel... dan gefeliciteerd, waarom praat je eerst zulke nonsens?"

„'t Was geen nonsens... ja, 'k weet wel, ik had 't misschien vroeger moeten zeggen, maar u wou toch niet luisteren, en nou dacht 'k: als 'k examen had gedaan, dan zag u ten minste m'n goeie wil."

„Och jongen, je bazelt. Je hebt toch niet te veel gefuifd op de goeie uitslag?"

„Nee vader, ik meen 't ernstig: ik moet 't u zeggen: ik kan niet meer. 'k Heb m'n best gedaan, maar ik voel, dat 'k me geven moet aan andere studie, dat 'k schrijver moet worden, 't Dringt altijd tusschen m'n andere werk in, 't vervolgt me."

„Als je toch door je examen kan komen, doet 't er niet toe."