is toegevoegd aan uw favorieten.

Jeugd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou toch ook niet willen dat 'k laf werd, dat 'k verraad pleegde aan me zelf, dat 'k tegen m'n eigen overtuiging schreef? O nee, vraag me dat niet. „Ik vraag 't je niet."

„Jijzelf, vond jij m'n werk goed?"

Ze kleurde, ze aarzelde. Toen nam ze zijn hand. „Ik vond er veel moois in, maar 'k kan niet alles met je meevoelen. Ik kan niet heelemaal met je

meegaan, ik kan niet."

,,'t Klonk als een klacht, een droeve verzuchting." Guust nam haar in eens in zijn armen en vlak bij haar oor, hartstochtelijk, fluisterde hij: „Laat mij t je leeren, laat mij je altijd kunnen zeggen wat daar zingt in m'n ziel; o als je 't maar verstond, als je 't, maar tot jou mooie ziel liet doordringen, m'n lieveling, m'n schat. Toe, kom bij me, wees heelemaal van me, leef mijn leven mee, dan zal je leeren verstaan. Ik zal de goeie woorden vinden, woorden die je ziel raken, die je leeren begrijpen wat je nog vreemd klinkt, mijn liefde zal je meenemen."

„Dus omdat 'k van je hou zou 'k gaan denken

als jij?"

„Nee, niet daarom, maar je moet weg uit je omgeving, je moet van mij zijn, ons uiterlijk leven moet langs dezelfde weg gaan. Ik zal je laten zien, wat er geleden wordt door de werkers; je zult ten volle leeren voelen, hoe onrechtvaardig een maatschappij is, waar de ijverigen, de voortbrengers, in armoede en ellende leven, ter wille van de bezitters. Je zult verdriet hebben en schrijnende pijn om al het leed. dat