is toegevoegd aan uw favorieten.

Mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tom had in een benedenhuisje willen wonen met een tuintje, maar zijne moeder en zuster waren er tegen: een bovenhuis was ruimer voor hetzelfde geld, en wat had je aan zoo'n akelig tuintje waar al de buren je zien konden en niets wou groeien! en dan, er was geen geld om tuintjes aan te leggen. En zuchtend had Tom toegegeven.

Ze leefden nu bekrompen van Toms salaris bij het pensioentje en wat Marie met borduren verdiende, met moeite tegenover de buitenwereld een schijn van stand ophoudend. Want in Mevrouw Telders sprak sterk de burgelijke trots, haar dwingend zich met alle macht te verzetten tegen een uiterlijk verzinken in lagere klasse, waartoe ze inderdaad reeds behoorde, en ze had dien trots haren kinderen ingeprent van jongs-af.

Terwijl Tom den sleutel in 't slot stak, keek hij nog even naar de lucht, duwde toen de deur open, sprong haastig de trap op met twee treden tegelijk, zooals hij in lang niet had gedaan.

Op de trap en het portaaltje hing benauwde etenslucht; uit het keukentje kwam Mevrouw Telders, oude vrouw in glad-vervelend zwarte japon met grijs-blauw schort, de japonmouwen een eindje omgeslagen, zoodat de handen breed en knoestig te voorschijn kwamen. Haar gezicht, gloeiend rood van het vuur, was regelmatig van trekken, maar scherp door leed; in de oogen eene uitdrukking van zorg en gemelijkheid, die ook klonk in hare stem.