is toegevoegd aan je favorieten.

Mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nooit meer in, hoor. En zeg 't niet aan de anderen, want ik bedank er voor, telkens van die aanvragen te krijgen. Ik doe 't nu alleen omdat je al lang hier bent, en ook...." nu heel ernstig, „omdat ik je vertrouw. Begrijp je, Telders? ik weet dat je gehecht bent aan ons kantoor, dat je niet onverwacht heen zult gaan "

„Meneer!" 't bloed vloog Tom naar 't gezicht.

De patroon stak zijne hand uit. „Juist; we begrijpen elkander. Dus dat is afgesproken: als je de andere week je salaris krijgt, doe ik er honderd gulden te veel bij."

„Dank u," fluisterde Tom, liep toen gauw weg naar buiten, 't Was of hij stikken zou; met looden zwaarte drukte een gevoel van schaamte op hem, en toch wist hij niet, waarover hij zich had te schamen. Maar thuis voelde hij zich dadelijk weer voldaan om Marie's opgewektheid; er kwam een fijn rood blosje op haar gezicht, eene schittering in haar moede oogen: ze begon plannen te maken, sleepte onwillekeurig hare moeder mee; er was in eens iets opgeklaard in de atmosfeer.

Tom zat te bedenken, dat de patroon tevreden zou zijn als hij kon zien wat zijne goedheid uitgewerkt had. „En nu oppassen, dat moeder 't gemis niet merkt."

Maar dit bleek bijna onmogelijk. Tom kon in de drie maanden geen vijf-en-twintig gulden op zijne kleine uitgaven bezuinigen. Hij probeerde