is toegevoegd aan uw favorieten.

Mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door al 't plezier en 't goede leventje niet mooi genoeg wordt, om iemand verliefd op haar te maken. Hè, 't zou me zoo'n rust geven." Er was nu een klank van teederheid in hare stem, nagalm van moederlijk gevoel, dat weggezwoegd was. En iederen brief maakte zij open met hoop en verlangen, maar het gewenschte bericht kwam niet.

Toen, in 't begin van Augustus, werd Mevrouw Telders ziek; Tom vond haar op een middag op de canapé, klagend over hoofdpijn, die steeds erger werd, tot hij 's nachts den dokter ging halen. De dokter vermoedde tyfeuse koortsen, sprak van 't gasthuis. Tom schrikte: „dat zal moeder niet willen."

„Kom, waarom niet? probeer het maar."

Hij sprak er voorzichtig over, maar Mevrouw Telders protesteerde heftig; Marie moest dan maar thuis komen, of 't dienstmeisje den heelen dag blijven. Tom probeerde haar te overreden, maar 't lukte niet; hij hoopte op den anderen dag, maar toen was ze buiten kennis, ijlend, en kon 'niet meer vervoerd worden, vond de dokter. Er moest eene verpleegster komen. Tom vroeg of er gevaar was, of Marie onmiddellijk thuis moest komen.

Neen, direkt gevaar was er niet; toch moest hij Marie voorbereiden op een telegram. Hij schreef Marie, maakte 't zoo licht mogelijk, om haar plezier niet te bederven; ze schreef terug, dat ze natuurlijk thuis zou komen als 't noodig was, maar 't zou zoo'n