is toegevoegd aan uw favorieten.

Mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gretig op, strekte er de handen naar uit als naar een verlossend geloof, dat hem op zou richten en redden van doffe levensmoeheid.

Het gehoorde bleef in hem naklinken, hij wilde er meer van weten, ging weer naar meetings, naar cursusvergaderingen, leende boeken en brochures over socialisme en hij voelde, hoe langzaam het geloof in hem groeide tot overtuiging, tot wetenschap, tot een licht, waarbij hij leerde verstaan de duisterheden van zijn eigen leven en van alle andere levens, die leden als hij onder de almacht van het geld.

Hij leerde ook zien op de toekomst van de menschheid, niet op die van hemzelf alleen, en die toekomst was geen duisternis en leegte, maar heldere lichtglans, waard om op te zien, om voor te werken met alle uitgestootenen en verdrukten, voorbestemd die toekomst nader te brengen. Er klonk iets hoogs, iets heerlijks in hem op, dat van hem wegnam de gedruktheid, de keten knelde hem minder, hij kreeg weer iets terug van zijn jeugd.

Op de cursus-vergaderingen maakte hij kennis met vele mannen en vrouwen, allen gedragen door hetzelfde ideaal, dezelfde levensovertuiging; bijna altijd ontmoette hij daar Emma van Yelde, een jong onderderwijzeresje; 't was een tenger meisje, blond, met fijn bleek gezichtje, waarin groot de lichtblauwe oogen onder lange wimpers. Die oogen konden opglanzen in schittering van geestdrift, hare stem kon trillen van