is toegevoegd aan uw favorieten.

Mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den slag, ze te ontwijken. „Als we zelf kinderen hadden, zou 't wat anders zijn."

„Ja, ja natuurlijk. En wat zegje ervan, dat ik zoo als een steen uit de lucht kom vallen ? Wijs je mij de deur niet?"

Hij sprak luchtig voort, met spijt dat hij haar pijn had gedaan door zijne vragen. Hij raadde nu volkomen in haar het verlangen naar kinderen en het verbergen hiervan voor Frans, maar hij begreep dit als eene uiting van liefde voor haar man.

Noia "voelde zich onrustig, met een plotselingen angst, dat hij iets begrijpen zou van haar leed en haar' twijfel; ze moest dit alles nu nog zorgvuldiger verbei gen, wond zich op tot een vreemd onwaar vertoon van vroolijkheid, waarvoor Frans haar soms verwonderd aankeek. Toen ze dit merkte, trachtte ze weer gewoon kalm te zijn, maar ze voelde het als verlichting, toen van Aarden na eene week heenging.

Toch, het alleen-zijn met Frans drukte haar ook: ze had nu weer zooveel tijd tot denken, waartegen geen afleiding hielp, en al denkend, voelde ze alles wankelen, waartegen ze vroeger steun had gezocht.

Yan Aarden kwam gauw weer terug; Nora interesseerde hem; hij had nog altijd niet doorgrond het mysterie, hoe zij i rans Hasdink had lief gekregen. En ook hun huis was zijn eenige echte vriendenhuis in Holland; hij was van plan geweest in den zomer weer naar 't buitenland te gaan, maar Holland hield hem nog vast; hij zag nu meer schoonheid dan