is toegevoegd aan uw favorieten.

Mammon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat heb ik niet; je denkt verkeerd. Luister Frans, een oogenblik, als je kunt."

Ze sprak zoo dringend, dat 't hem onwillekeurig bedaarde.

„Ik weet pas sinds twee dagen, dat ik hem liefheb."

„Sinds twee dagen?"

„Ja; laat me uitspreken. Toen ik van je wegging voelde ik waarachtig alleen, dat ik niet langer je vrouw kon zijn, omdat ik je niet liefheb en nooit heb liefgehad. Misschien dat toen, onbewust, de echte liefde al in me opschemerde, maar ik wist het niet, waarachtig niet."

„Wat heb ik daarmee te maken?"

„Ik zeg 't alleen om je verdenking tegen te spreken. O, ik weet wel, 't was slecht van me, zonder liefde met je te trouwen; ik heb schuld tegenover je, maar ik wil niet ook schuldig zijn tegenover mijn liefde, tegenover van Aarden, en dat zou ik zijn, als ik je vrouw bleef nu nog."

„Zwijg! je bent schuldig omdat je mij ontrouw bent."

„Is dat wel schuld? ik voel 't zoo niet. Ik voel mijne liefde als iets moois; alleen mijn huwelijk voel ik als schuld."

„Wat kan mij jou voelen schelen," viel hij driftig uit, ,.je kunt mooi praten, maar daarmee maak je niet goed, dat je gemeen hebt gedaan. Ik moest je niet meer in m'n huis willen hebben."

„O wil dat dan niet," zei ze smeekend, zich op-