is toegevoegd aan je favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onderwerpen belang stelden werd hun verkeer van weinig beteekenis. Later nam de apotheker hem bijna elk jaar in den vacantietijd mede op reis naar vreemde landen, want Edvard kon uitstekend met zijne talen terecht en dit kon de apotheker niet. Dientengevolge gebeurde het niet zeer dikwijls, dat broeder en zuster bij elkander waren. Maar toen hij als student zijne eerste buitenlandsche reis met den apotheker had gedaan en zij haar broeder hoorde en zag, modern in kleeding en levensopvatting, vurig, krachtig, in éen woord: de vertegenwoordiger van haar jeugdig ideaal, zooals meisjes zich dit vooral gaarne vormen, toen had zij hem in stilte bewonderd. Hij van zyn kant zag haar over het hoofd, of plaagde haar evenals voorheen. Dit kostte haar soms tranen; maar zij onderdrukte die met alle macht, om toch maar te kunnen zijn waar hij was, zij het ook in een verborgen hoekje.

Ole begreep haar, al verraadde zij haar gevoelens niet opzettelijk. Als zij met hem over Edvard sprak, noemde zij hem even als vroeger: „een naren jongen"; „kwikstaart", „windmolen enz. Maar Ole's trouwe vriendschap, bij elke nieuwe grief of veronachtzaming haar door Edvard toegevoegd, werd allengs tot een

schat voor haar hart.

Intusschen was Edvard zeer veel in zijn voordeel veranderd; zijne nieuwsgierigheid was tot drang naar kenniü, zijn onrust tot wilskracht ontwikkeld. Maar tegelijkertijd had zijne zuster verschillende trappen van ontwikkeling doorgemaakt, die hij niet recht kon vatten, toen hij haar na een poos terugzag. Vooral nu, na eene scheiding van derdehalf jaar trof hem hare verandering. Zy was twee jaren in Frankrijk en in Spanje geweest en in de laatste vaeantie was hij met den apotheker op reis geweest, toen zy die weken thuis had doorgebracht. Ook in dit jaar waren zij een paar maanden op reis geweest, naar Engeland. De zuster die hij thans voor zich zag, kende hy niet. Na de eerste ontmoeting was hy bijzonder met haar ingenomen.

Mooi was zij niet, zeide hy aanstonds, toen hij met Ole alleen was, tot diens groote verbazing. Maar hij hield niet op erover te spreken, welk eeu geheel anderen, beschaafder, aangenamer indruk zij maakte, dan alle overige meisjes hier in de buurt.