is toegevoegd aan je favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(laarvan, of van de verplegers tegenkwamen, voor. Het waren nette menschen, zoowel de mannen als de vrouwen; tot de verpleegsters behoorden twee diaconessen; zij waren de vriendelijksten

van allen. . .

In de allereerste plaats wilde Kallem de kamers waann typhusliiders lagen, laten ontruimen en een afzonderlijk typhns-paviljoen laten bouwen, voor 's winters. De operatiezaal was hoog en licht; maar hier moest hoog noodig een nieuwe, geboende vloer komen. De inrichtingen tot luchtverversching waren ellendig slecht. Met uitzondering van deze groote en nog een paar kleinere gebreken bv de kleine ruitjes in de ramen — was het huis goed; de verd

pingen waren hoog, de gangen breed, de indruk licht en vriendelijk

en hii was hierover uitermate verheugd.

Het aantal zieken schikte vrij wel, het jaargetijde in aanmerking genomen; zijne specialiteit, de „tuberculose was door dr.e persoontjes, twee jongens en een meisje van omstreeks tien jaar vertegenwoordigd : magere, wasbleeke stumperds. Hij verplaatste hen alle drie reeds in zijne verbeelding in zijn nieuwe fnssche Amerikaansche tent. De vorige eigenaar van het ziekenhuis, dokter Kule, een oom van Ragni's eersten man, was gestorven. Kallem had de gelieele zaak voor een billijken prijs gekocht om-reden dat er op het oogenblik niemand anders was, die zich daarmee kon of wilde belasten. Hier kon hij alles naar zijne eigene opvatting inrichten, zichzelf en zijn tijd naar goedvinden yerdeelen en hij had een schoon doel en een uitgebreid doel tevens,

voor oogen. , . .

I)e gemeente gaf eene bijdrage; een commissie uit den districtsgeneesheer en nog een arts daarenboven bestaande hield toezicht, maar hij was zijn eigen meester. Dit eerste bezoek voldeed hein en haar, beiden, zeer. Met goeden moed en geducht hongerig keerden zij naar hunne woning terug; gebruikten een kleine versterking in de keuken, met een glas wijn en dronken nog een extra glas ter eere van het groote feit: het eerste maal in hun ei<'en huis genoten. In de voorkamer stond alles holder-de-bolder, maar toch ging Ragni naar de piano. Zij had zich in de laatste jaren in het vertalen uit de vreemde letterkunde, die zes jaren