is toegevoegd aan je favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zwaluwen, die kennelijk met liaar eigen schaduw op het kiezel-

plein voor de veranda speelden. Zij vlogen over en voorbij elkander;

de schaduwen op het zand volgden de bewegingen onmiddellijk; de vogels waren nu eens vlak daarbij, dan weder een eind daarboven; als zij zoo hoog gestegen waren dat de schaduwen verdwenen waren, daalden zij en vonden ze terug. Zij fluisterde hem in dat zij tegen het volgend jaar nest-kistjes zouden ophangen.

Zij kleedden zich verder aan en gingen naar beneden om te ontbijten. Sören Pedersen en zijne vrouw waren er reeds lang present; zij hadden behoorlijk ontbeten en waren al weder ijverig

aan den arbeid. ,

Van Sören hoorden zij, dat de geheele wereld naar de naburige gemeente op weg was, waar de geestelijke, pastor Meek, zijn veertigjarige ambtsbediening in zijne afscheidsrede herdenken zou. Den ganschen morgen was het een drukte van belang gewees eerst meestal voetgangers en nu kwamen de rijtuigen; en een stoomboot vol van de overzijde. Meek had al die vijftig jaren in dezelfde gemeente gestaan; een bijzonder goed man was hij,

„vreeselijk voornaam".

Kallem en Ragni ontbeten in de groote huiskamer; maar zee

spoedig werden zij door een kloppen aan de deui gestoor en e^n beiaard, mager man met een hoornbril op, stapte glimlachend en buigend de kamer in. Het was dokter Kent, die tijdelijk de verpleging in het gasthuis had op zich genomen; hij kwam nu ook vandaar. Beiden stonden op. Hij had een aangename rustige manier van spreken en een bedaard glimlachje vergezelde vaak zijne woorden. Hij ging op een kleinen afstand zitten en na hen verzocht te hebben hun gang te gaan, kwam lnj met korte inlichtingen omtrent de zieken in de „inrichting" en vertelde ook het een-en-ander aangaande den algemeenen gezondheidstoestand in de stad en op de dorpen in den omtrek. Op Kallem s vragen naar de ambtenaren bij wie hij een bezoek moest afleggen, gaf hij kort en bondig antwoord: hij noemde de woordvoerders in de stad en in de gemeente en diegene onder de leden van den raa , die hij in de eerste plaats „in alles moest kennen. Zelfs die eenvoudige beroepsonderwerpen waren vermakelijk door de wijze