is toegevoegd aan uw favorieten.

Ole Tuft

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen hg daarna opstond, voegde hij er nog by : „Vandaag is hij minder wel!" Hij zeide dit op bezorgden toon.

„Neen, hij is niet goed," antwoordde zij zacht. Zijne manier hare berispende woorden op te vatten had haar beschaamd.

De dokter werd gehaald. Hij was gewoon aan soortgelijke drukte-makende boodschappen; daarom nam hij die bedaard op en bovendien bezat Kent het groote voorrecht, zyne kalmte aan anderen mede te deelen. Zoodra de dokter er was geweest vonden de ouders dat Edvard met meer smaak iets gebruikte en ook vriendelijker was tegen zijne grootmoeder, die viermaal daags kwam vragen. De stemming waarin zij werd ontvangen, diende tot maatstaf van zijn toestand.

Grootmoeder was in het gasthuis geweest om Kallem en Karl Meek met Ragni's lijk te zien wegrijden. De kist was wit en stond op een zwarte baar. Voorop, naast den koetsier, zat Sigiid. Achter den lijkwagen volgden Kallem en Karl Meek op eene slede. Dit was de geheele stoet.

Het verhaal omtrent deze laatste reis van Ragni trof hun onvoorbereid. Dus was Karl Meek er by geweest hy geheel alleen! Beduidde dit, dat Kallem geen wantrouwen ten opzichte van hem koesterde? Of, — en dit was eer aan te nemen, — dat hij hem had vergeven? Misschien wilde hij alles met den mantel der liefde bedekken en haar op deze wijze den laatsten dienst bewyzen ? O, wie zoo goed kon wezen!

In den hierop volgenden nacht kwam Josefine by haar man op de kamer waar hij sliep. Heur haarvlecht was losgeraakt. Met het groote aangezicht en de holle, diepliggende oogen, door loshangende zwarte haren omgeven; den strakken blik onafgewend op de lamp in hare hand, gericht houdend, zag zij er als eene slaapwandelaarster uit. Hij zette zich overeind en wilde dadelijk opstaan; maar zy hield hem met haar vrije hand tegen en zeide eentonig:

„Ik moet met je spreken, 01e; ik kan niet slapen. Die vrouw van mijn broeder zal ons onzen jongen ontnemen."

Hy gevoelde, hoe zyn bloed naar het hart stroomde.

„Wat zeg je daar?" fluisterde hij.