is toegevoegd aan uw favorieten.

Gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III

AAN MATH1LDE

anneer de moeder van het licht weêr licht, En voor heurgoud den zwarten mist doet wijken, Dan laat ze 'er stralen langs de bloemen strijken, En dankbaar doet elk bloemeke zijn plicht.

Zoodra de bloem de lieve zon ziet prijken,

Dan wolkt ze wierook op in wolken dicht, En geurenmoeder wordt het moederlicht....

Ik moet, Mathilde, u aan de zon gelijken !

Gij zijt de moeder van deez' liederkrans :

Gij hebt dien met uw zonneblik geschapen In 't zwarte hart; zoo 't glanst, 't is door üw glans.

Met uwe bloemen krans ik u de slapen,

Uw eigen schepping leg ik om uw hoofd ;

Zoo zij uw naam voor eeuwiglijk geloofd! —