is toegevoegd aan uw favorieten.

Grondbeginselen van het teekenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

belichaamde ronde massa, met zachte geheimzinnige schemerende oppervlakte, die hier en daar door een nevelig waas onduidelijk zich voordoet. Al naar het karakter van den boom, moet ge trachten eene methode erop te vinden, om de eigenaardigheid dezer oppervlakte in beeld te brengen; maar vóór alles moet uw streven erop gericht zijn, deze fijnheid van boomgroepen uitdrukking te geven. In de meeste landschappen laat de Natuur het onderscheid tusschen deze trillende onbestemde loovermassa's en de weerspannige vaste agglomeratie van rotsen en gebouwen, zelfs op grooten afstand zoo duidelijk onderscheiden, dat het ons voorkomen wil, alsof ze bizonder gewicht hecht aan deze onderkenning.

Water zult ge op teekeningen doorgaans voorgesteld vinden met conventioneele lijnen, wier horizontale ligging zeker een idee moet geven der ellen oppervlakte van dit element. Op schilderijen treft ge tot hetzelfde doeleinde witte streken en strepen, die de lichtweerkaatsing moeten beduiden op het water. Maar al deze middelenzijn, zooals de meeste huismiddeltjes, doelloos en zonder beteekenis. Iedere kalme wateroppervlakte bevat een beeld, en wel de nauwkeurige afspiegeling van hetgeen zich erboven bevindt.