Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doen achte daghen waren leden,

so wert Jesus besneden al nae der joetscer seden,

dwelc ons van sonden vrijt.

Als Simeon die oude sacli tkint, sijn hart vervroude;

lii sprae: dat ons noch sonde van sonden maken quijt.

Het Weener Hs., nr. 7970, zie W. Bacmkek, Niederl. geistl. Ldr., nr. 47, Vierteljahrsschrift 1888, bl. 245, geeft, met het refrein, str. 1, 2, 4 van A weder, daarbij nog deze twee strophen:

Doe acht dage waren geleden,

doo wert dat kynt besneden al nae der ioedscher zeden,

des hadden si groet leyt.

Nu laet ons gode loven ende ihesum syncn soen,

dat hi ons wil verlienen sijn hemelriick scoen.

Vgl. het 14de-eeuwsche lied: „In hoe anni eirculo// vita datur Siteulo", te vinden o. a. bij Pu. Wai/kkrnauel, Da» ileiilsrhe Kirchenlied, I (1864), nr. 204, bl. 163, en variante, nr. 205, bl. 164, alsmede de Duitsche navolgingen bij Hoffmann v. F., Geschirhte des dentschen KircheiUimle», 1801, nr. 169—70, bl. 314—7: ,In des jares zirlickeit", en ,Zu diesem neuen jare zart".

B.

1. Mit desen niewen jare so wort ons openbare,

hoe dat een maecht vruchtbare die werelt al verblijt.

Ghelovet moet sijn dat soete kindekijn.

gheeert moet sijn dat maeclidelijn nu ende ewelic tot alre tijt.

2. Die enghelen singhen schono hier boven in den trone Marien der niaghet te loven.

daer driven si jolijt.

• ihelovet, enz.

Sluiten