Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3. O minlic aert,

o rosegaert,

hoe seer sijdy alles loefs waert,

dat ghi my so duere cofte,

voer mijn en hebdi niet ghespaert,

maer dat u lijdens meest beswaert

besochte,

nye stercker min en vrochten.

4. O Jhesus raet,

is delijcaet,

soe wie u mint ende niet en versmaet,

dat sijn seer abel seden;

ghy sijt daer alle mijnen troest aen staet,

ghi sijt int twoert als inder daet

besneden,

Heer, set mijn siel in vreden.

5. Die rede sijnt {sic)

al die my dwinct

die doot diet al te nyete brenct,

die doet my dicwel trueren;

och, dat ic aldus bin verblijnt,

dat ic es niet en heb versint

te voeren,

dat my doch moet ghehoeren.

6. Mijn liefste lief,

ic buych als ryet,

ic en gheer dat strenghe oerdel niet,

maer altijt wil ic troest begheren;

helpt my nu, Heer, met dit verdriet,

dat ic by u mach comen met vlit,

in eeren,

Heer, wilt my sterven leren.

1, 4. t.: onbondc». — 3, 2. t.: o rosa gaert. — 3, 4. t.: du-ree. - 3, 6. t. : mest. — 5, 3. t.: te nyet. — De laatste twee regels van elke strophe worden, volgens het Hs„ herhaald. Het Hs. zelf laat veel te wenschen over.

140

Sluiten